จากปากทางชินจูกุสู่ตำนาน 20 ปี! นักแสดงสาววัย 43 เผยทำไมยังไม่ยอมวางมือ

กลับมาอยู่ในกระแสอีกครั้งสำหรับ คาวาคามิ ยู (川上ゆう) นักแสดงสาววัย 43 ที่โลดแล่นในวงการมาตั้งแต่ปี 2004 และตอนนี้กลายเป็นตัวแม่ในสายผู้ใหญ่ที่ยังมีแฟนคลับตามติดแบบสายไอดอล ไม่ใช่แค่ในญี่ปุ่นแต่รวมถึงต่างประเทศด้วย เธอให้สัมภาษณ์กับนิตยสารรายสัปดาห์ชื่อดังถึงเส้นทางอาชีพที่ยาวกว่า 20 ปี และเหตุผลที่ยังไม่คิดวางมือ

จุดเริ่มต้นของเธอฟังดูเรียบง่ายจนน่าอิจฉา ในปี 2003 เธอถูกทีมชักชวนที่ทางออกฝั่งตะวันออกของสถานีชินจูกุ ตอนนั้นเธอทำงานเป็นดีไซเนอร์สายแฟชั่นอยู่แล้ว แต่พอได้ฟังรายละเอียดก็ตอบตกลงแทบจะทันทีว่า "อยากลองดู" จากนั้นก็ถ่ายทดสอบและถูกส่งต่อให้ต้นสังกัด อย่างไรก็ตาม ช่วงแรกไม่ได้ราบรื่น因为她ถูกปล่อยทิ้งไว้ราวครึ่งปี กว่าจะได้สังกัดก็ต้องไปเป็นเด็กเสิร์ฟรับแขกในร้านเหล้าเสียเป็นส่วนใหญ่ จนเธอต้องประกาศชัดว่า "ถ้าไม่ได้เดบิวต์ก็จะเลิก"

เดบิวต์จริงของเธอในชื่อ โมริโนะ ชิซุกุ เกิดขึ้นในปี 2004 แต่เป็นบทลูกสาวของนักแสดงสาวรุ่นใหญ่ ไม่ใช่บทนำ และที่สำคัญเธอยังทำงานประจำเป็นพนักงานบริษัทเต็มตัวควบคู่ไปด้วยถึง 8 ปีครึ่ง เพราะอยากทำงานเบื้องหลังเงียบๆ เรื่องนี้กลายเป็นข่าวซุบซิบในออฟฟิศจนเพื่อนร่วมงานจับได้ แต่แฟนหนุ่มในขณะนั้นซึ่งเป็นฝ่ายจัดซื้อของบริษัทเดียวกันก็ช่วยกลบข่าวให้ว่า "หน้าคล้ายแต่ไม่ใช่" ก่อนที่ความจริงจะค่อยๆ รั่วออกมาทีละนิด

จุดพลิกครั้งใหญ่คือตอนที่ที่บ้านรู้เรื่องเข้า เธอรู้สึกอึดอัดในบ้านจึงประกาศเลิกวงการไปชั่วคราว แต่เพียงครึ่งปีหลังจากผลงานอำลาวางขาย เธอก็กลับมา เพราะสนใจเรื่อง SM อย่างจริงจังและไปนั่งเล่นบาร์ SM ทุกวันพฤหัสบดีจนได้เปลี่ยนชื่อเป็น คาวาคามิ ยู แล้วเดบิวต์ใหม่ ส่วนวิธีจัดการกับที่บ้านนั้นเธอเลือกเอา "หนังสือ SM" ไปให้แม่ดูตรงๆ แม่ถามกลับทันทีว่า "จะไปหาหมอดูไหม" และสั่งห้ามไม่ให้บอกพ่อ ซึ่งเธอก็ยังไม่เคยบอกพ่อตรงๆ ถึงทุกวันนี้

แต่ความสัมพันธ์ในครอบครัวก็ดีขึ้นมากในช่วง 10 ปีที่ผ่านมา หลังคุณปู่เสียชีวิต เธอกับพ่อต้องนั่งรถไปด้วยกันเป็นเวลานานจนได้คุยกันจริงๆ จนเธอรู้สึกว่า "คุยกับพ่อได้แล้ว" บวกกับสุนัขสองตัวที่กลายเป็นครอบครัวของเธอหลังเธอเลิกสนใจการแต่งงานตอนอายุ 34 ทำให้พ่อกับลูกสาวมีเรื่องคุยกันได้ตลอด ในมุมของบรรณาธิการคอลัมน์นี้ มองว่านี่คือตัวอย่างของคนที่เลือกเส้นทางอาชีพในวงการผู้ใหญ่แล้วต้องบริหารทั้งงานประจำ ครอบครัว และภาพลักษณ์ไปพร้อมกัน ซึ่งสะท้อนว่าวงการนี้ไม่ได้จบที่การถ่ายทำ แต่เป็นอาชีพที่ต้องบริหารชีวิตระยะยาวจริงๆ