มีค่ายสบายใจกว่า แล้วทำไมนางเอก AV และไอดอลสายสยิว ถึงแห่กันผันตัวเป็นอิสระ

การผันตัวมาเป็นนักแสดงอิสระหรือ 'ฟรีแลนซ์' ในวงการบันเทิงผู้ใหญ่ของญี่ปุ่นไม่ใช่เรื่องง่ายเลยสักนิด เพราะนอกจากจะต้องดีลค่าตัวและประสานงานกับลูกค้าเองแล้ว สำหรับสาวๆ ยังต้องคอยดูแลความปลอดภัยของตัวเองอีกด้วย ความจริงการมีค่ายหรือสังกัดดูแลย่อมสบายใจกว่าเห็นๆ แต่ทำไมช่วงหลายปีมานี้ ทั้งนักแสดง AV และกราเวียร์ไอดอล ถึงพร้อมใจกันโบกมือลาค่ายออกมาลุยเดี่ยวกันมากขึ้น เรื่องนี้มีคำตอบจากมุมมองของคนวงในอย่าง ทาคานาชิ อายะ (たかなし亜妖) อดีตนักแสดง AV ที่ปัจจุบันผันตัวมาเป็นนักเขียน

สำหรับนักแสดง AV การออกมารับงานเองถือว่ามีความท้าทายสูงมาก เนื่องจากแต่เดิมวงการนี้ขับเคลื่อนด้วยระบบค่ายเป็นหลัก ยิ่งพอมี 'กฎหมาย AV ใหม่' (AV新法) ประกาศใช้ ก็ยิ่งทำให้นักแสดงฟรีแลนซ์เข้าถึงงานค่ายใหญ่ได้ยากขึ้น ช่องทางทำเงินของสาวๆ กลุ่มนี้จึงเปลี่ยนไปเน้นการทำผลงานเอง (สายโดจิน), เปิดแฟนคลับส่วนตัว, จัดงานถ่ายภาพ, หรือไปออกอีเวนต์ตามบาร์ คอนเซปต์คาเฟ่ ไปจนถึงงานในร้านกลางคืนเพื่อเพิ่มรายได้ แม้จะขาดพลังซัพพอร์ตจากค่าย แต่นักแสดงฟรีแลนซ์ก็ได้ความอิสระเต็มร้อย ทั้งเรื่องสไตล์ ทรงผม สีเล็บ และการเลือกช่องทางรับเงิน ซึ่งถ้าไม่ยึดติดว่าจะต้องเล่นหนังค่ายใหญ่ การลุยเองมักจะทำเงินได้ดีกว่าการนั่งรอส้มหล่นจากค่ายไปวันๆ

ฟากของ 'กราเวียร์ไอดอล' สถานการณ์จะต่างออกไปเล็กน้อย เพราะยุคนี้สำนักพิมพ์ส่วนใหญ่ไม่ได้บีบว่าต้องมีสังกัดถึงจะลงนิตยสารหรือทำ DVD ได้ งานหลักของไอดอลสายสยิวฟรีแลนซ์จึงอยู่ที่การจัดงานถ่ายภาพเพื่อตกแฟนคลับ หากมีฐานแฟนแน่นพอ งานนิตยสารหรือ DVD ก็จะตามมาเอง ที่สำคัญคือ ค่ายกราเวียร์บางแห่งขึ้นชื่อเรื่องการหักหัวคิวโหดมาก สาวๆ หลายคนพอถอนตัวออกมาทำเอง รายได้เพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัวเลยทีเดียว

ทว่าการแห่กันออกมาเป็นฟรีแลนซ์ก็สร้างวิกฤตใหม่ นั่นคือ 'ภาวะตลาดล้น' เมื่อทุกคนทำรูปแบบเดียวกันหมด ทั้งเปิดแฟนคลับ จัดงานถ่ายรูป ทำให้ฐานแฟนคลับถูกหารเฉลี่ยจนกระจายตัว แฟนคลับเองก็เริ่มชินกับการที่สาวๆ ผันตัวเป็นอิสระ ทำให้ความตื่นเต้นและกระแสความสนใจในตัวแต่ละคนลดลง เหมือนกับวงการยูทูบเบอร์ที่มีคนแข่งกันทำคอนเทนต์จนล้นตลาด การแข่งขันจึงดุเดือดขึ้นเรื่อยๆ และสื่อใหญ่บางแห่งก็ยังคงปฏิเสธการทำงานกับนักแสดงไร้สังกัดอยู่ดี

เรื่องนี้สะท้อนให้เห็นว่า วงการผู้ใหญ่ญี่ปุ่นกำลังก้าวเข้าสู่ยุคที่ 'อิสรภาพต้องแลกมาด้วยความเสี่ยง' แม้ค่ายจะหักหัวคิวและมีกฎระเบียบตึงเครียด แต่ก็ให้เกราะคุ้มกันและงานที่มั่นคง ในขณะที่ทางเดินสายฟรีแลนซ์ให้เงินเต็มเม็ดเต็มหน่วยและความ自由 แต่หากไม่มีจุดขายที่แข็งแกร่งพอ การลุยเดี่ยวในวันที่ตลาดหนาแน่นก็อาจกลายเป็นมรสุมลูกใหญ่ที่ทำให้อีกหลายคนต้องม้วนเสื่อกลับเข้าค่ายในที่สุด